Գլխավոր էջ | Տեսակետ-Ասուլիս | Ինչո՞ւ են հանկարծ հիշել Սորոսին. Երկու խնդիր է դրվում այդ թեման անընդհատ մեջբերելով

Ինչո՞ւ են հանկարծ հիշել Սորոսին. Երկու խնդիր է դրվում այդ թեման անընդհատ մեջբերելով

By
Ինչո՞ւ են հանկարծ հիշել Սորոսին. Երկու խնդիր է դրվում այդ թեման անընդհատ մեջբերելով

Մեր  զրուցակիցն է ԱԺ «Իմ քայլը» խմբակցության  պատգամավոր Գայանե Աբրահամյանը

- Տիկին Աբրահամյան, արդեն մի քանի օր համացանցում քննարկվում է կառավարության որոշումը, ըստ որի՝ 124 մլն դրամ է հատկացվելու «քաղաքացու օրը» նշելու համար: Նշվում է, որ սա ավելորդ շռայլություն է: Ինչպե՞ս եք վերաբերվում այս որոշմանը և հնչող քննադատություններին:

- Կարծում եմ՝ սա այն կարևոր տոներից մեկն է, որ միշտ պետք է նշել և վերահաստատել՝ որպես քաղաքացի, մեր իրավունքներն ու պարտավորությունները, թե ինչպես նշել՝ դա էլ քննարկման հարց է: Եթե ինքս որոշում կայացնեի, ապա ավելի ապակենտրոն և ինքնակազմակերպման սկզբունքով կուզեի, որ արվեր, իսկ տրամադրվելիք գումարն ամեն տարի հանրային քննարկման միջոցով որոշեինք, թե քաղաքացիների որ խմբի հրատապ խնդիրը լուծելուն ուղղվեր։ Սա առաջինն է և իրապես տոնելու, ավանդույթ ձևավորելու խնդիր կա, այնպես որ, հաջորդ տարիների համար կարծում եմ կլինի հենց քաղաքացու համատեղ որոշումը։ Բոլոր մարզերում նախատեսված են տոնական միջոցառումներ, հանրային քննարկումներ, այս բաղադրիչը հատկապես կարևորում եմ, քանի որ, ի վերջո, հանրային գիտակցության, մտածողության մեջ արժեհամակարգային իրական փոփոխություններ չեն եղել, և մենք դեռևս ունենք մտքի, արժեքների հեղափոխությունը շարունակելու անհրաժեշտություն:

- ՊՎԾ պետ Դավիթ Սանասարյանի նկատմամբ մեղադրանք է առաջադրվել, և նրա լիազորությունները ժամանակավորապես դադարեցվել են։ Նման մեղադրանքները թուլացնո՞ւմ են իշխանությանը: Անգամ նշում են, որ իշխանությունը ներսից «ճաքեր» է տալիս։

- Վստահաբար ավելի ուժեղացնում են: Ուզում եմ շեշտել, որ մեկ րոպե անգամ չեմ կասկածում Դավիթի ազնվության, սկզբունքայնության վրա: Վստահ եմ, որ նա չարամտորեն ու կանխամտածված ոչ մի գործողության չի գնացել։ Ամեն դեպքում՝ չեմ խախտում անմեղության կանխավարկածը, քննությունը կլինի, հստակ կտեսնենք, որովհետև այս դեպքում երկու կողմին էլ վստահում եմ: Բայց ուզում եմ շեշտել, որ սա ապացույցն է իրական գործող վերահսկման, միմյանց  հակակշռման համակարգի, ինչը նախկինում երբեք չի եղել։ Մենք տարիներ շարունակ տեսել ենք բացարձակ անվերահսկելի և անպատժելի վերահսկողական ծառայություն: Շատ լավ հիշում ենք, թե նախկին վերահսկողական ծառայության պետի ունեցվածքը մեկ տարվա ընթացքում ինչպես աճեց: Նա հայտարարագրել էր մեկ մլն դրամ, իսկ տարեվերջին ուներ արդեն մեկ մլն դոլար: Թե ինչպես էր մեկ տարվա ընթացքում դա աճել, որևէ մեկն այդպես էլ պատասխան չտվեց: Հիմա վերահսկողություն է իրականացվում, և սա ոչ մի կերպ չի կարելի դիտարկել որպես ներքին պառակտում: Սա բացառապես խոսում է այն մասին, որ որևէ մեկը չի կարող արտոնյալ լինել:

- Համաձա՞յն եք այն կարծիքի հետ, որ թեև ԱԱԾ-ն այս մեկ տարվա ընթացքում բավական բացահայտումներ է արել, անընդհատ հանրության ուշադրության կենտրոնում էր, բայց այդպես էլ շարքային քաղաքացուն փակ մնաց, թե ընդհանրապես ԱԱԾ-ում ինչ փոփոխություններ են եղել, կա՞ մեկը, որ ԱԱԾ-ում պատասխանատվության է ենթարկվել: Նշցվում է նաեւ, որ ԱԱԾ-ն մնացել է փակ կառույց, որի վերահսկողության գործուն մեխանիզմներ չկան:

- Վստահաբար այստեղ կա թափանցիկության խնդիր, լիովին համաձայն եմ, որ աշխարհաքաղաքական ընկալման, որոշակի ժառանգության վերանայման առումով մենք ԱԱԾ-ն վերակազմակերպելու, վերակառուցելու անհրաժեշտություն ունենք: Կարծում եմ՝ վերանայելու, բավական լուրջ մաքրման աշխատանք իրականացնելու անհրաժեշտություն ունենք բոլոր ուժային կառույցերում: Օրերս Վրաստանում էի, որտեղ  ոստիկանության, անվտանգության, բոլոր այդ մարմինների բարեփոխման ողջ պրոցեսն էինք ուսումնասիրում: Այնտեղ 95 տոկոսով աշխատանքից հեռացրել են նախկիններին: Իհարկե, ունենալով հսկայական գումարներ, սոցիալական փաթեթներ՝ համակարգից հեռացված մարդկանց մեկ տարի շարունակ ապահովելով աշխատավարձով։ Ի դեպ, շատ հստակ է, թե ինչու է այնտեղ հաջողվել շատ արագ իրականացնել բարեփոխումների մեծ գործընթաց, քանի որ ահռելի միջոցներ էին ներդրվել այդ կառույցների վերազինման վրա, իսկ դրանք հիմնականում ամերիկյան աջակցության ծրագրեր էին, ինչը մեր դեպքում չկա, նաև ունենք քաղաքական որոշում, որ շատ հարցեր իրականացնելու ենք բացառապես մեր ուժերով։

Բայց մյուս կողմից առկա է նաև միջազգային ֆինանսավորումների դեմ լուրջ արշավ, ինչո՞ւ են հանկարծ հիշել Սորոսին ու այս թեման պտտում որպես հին ձայնապնակ: Երկու խնդիր է դրվում այդ թեման անընդհատ մեջբերելով. նախ՝ որպեսզի դժվարացնեն դրսից գումար բերելու և բարեփոխման գործընթացների շատ ավելի արագ  իրականացումը։ Եվ երկրորդ՝ անընդհատ հարվածեն Հայաստան-Ռուսաստան հարաբերություններին, կասկածի տակ դրվի հեղափոխության բացառապես հայաստանյան ծագումը, որը ռուսների համար կարևոր հարց է։ Սա շատ լավ մտածված մարտավարություն է։

- Ավելի ճիշտ չէ՞ր լինի, որ ԱԱԾ-ն ու ոստիկանությունն անցնեին խորհրդարանի վերահսկողության տակ: Դա ավելի չէ՞ր մեծացնի այդ կառույցների հաշվետվողականությունը:

- Այո, վստահ եմ, որ դա արվելու է, բայց ոչ նախարարություն դառնալով: Ես սկզբունքորեն դեմ եմ, որ ԱԱԾ-ն ու ոստիկանությունը դառնան նախարարություն, որովհետև նրանք այդպիսով դառնում են քաղաքական մարմին: Բնականաբար, որպես պատգամավոր, հենց առաջինն եմ շահագրգիռ, որ այս մարմինները լինեն մեր վերահսկողության ներքո, սակայն երբ նախարարություն դարձնելը կարծես ավելի առաջնային է դառնում, քան որևէ այլ մեխանիզմով վերահսկողության լծակներ ստեղծելը, կասկածելի է դառնում նպատակը։

Շատ լավ գիտենք, ունեցել ենք նախադեպ և տեսել ենք, թե ասենք ոստիկանությունը կամ ԱԱԾ-ն քաղաքական մարմիններ դառնալով  ինչ հետևանքների են հանգեցրել, որտեղից քաղաքական առաջխաղացումը՝  անսահման լծակներով, կուտակած ու ձեռք բերած տեղեկատվությունը մահակ գործածելով և այլ միջոցներով է եղել։ Մենք մեր աչքի առաջ ունեցել ենք Սերժ Սարգսյանի օրինակը, որն իր քաղաքական կարիերան հենց այդ նախարարություններում է հարթել, և սա բնորոշ է նաև այլ հետխորհրդային երկրներին, երբ ուժային կառույցները քաղաքական մարմիններ լինելով՝ դառնում են ամենապարզ ու վտանգավոր տրամպլինը նախագահի կամ վարչապետի աթոռին հասնելու համար: Վրաստանն այդ սխալն արեց, ու ՆԳ նախարար, ապա վարչապետ Վանո Մերաբիշվիլին քրեական աշխարհից ազատվելուն զուգահեռ երկիրը վերածել էր ոստիկանապետության։ Արդյոք մենք դա՞ ենք ուզում՝ դարձնել քաղաքական մարմին և այնտեղ աճեցնել պետության մեջ պետություն, թե մենք ուզում ենք, որ դրանք լինեն բացառապես մասնագիտական կառույցներ, որոնք, ի դեպ, իրենք քաղաքականություն չեն էլ մշակում: Եթե մեր նպատակը վերահսկողություն սահմանելն է, ապա ձևավորենք հաշվետվողականության ինստիտուտ, այդ առաջարկը հնչել է և կարծես որևէ արձագանք չկա ընդդիմությունից: Բայց մենք դա անելու ենք, անկախ նրանից՝ ընդդիմությունը ուզում է, թե ոչ:

- Սուպերվարչապետությանը դեմ էր հենց Նիկոլ Փաշինյանը և «Լուսավոր Հայաստանը» դա է հիշեցնում ու հնչեցնում, որ իր առաջարկածը այն փոփոխություններն են, որ Փաշինյանի հետ միասին են մշակել:

- Այո, այդ փուլում գուցե այդպես են մտածել, բայց վարչապետը շատ լավ պատասխան տվեց, թե ինչո՞ւ էր այն ժամանակ պնդում և ինչո՞ւ հիմա համաձայն չէ դրան: Նա հիշեցրեց, որ անընդհատ մեղադրումներ են հնչում միանձնյա որոշումներ կայացնելու համար, բայց հիմա «մենք մեր հայտարարությունների վերաբերյալ մեր դիրքորոշումները հավասարակշռում ենք դրան հակադրվող կարծիքներով»։ Շեշտեց նաև, որ այդ հայտարարությունն անելիս չի խոսվել կոնկրետ ժամկետների մասին, որ մեկ տարի էլ չկա, ինչ այս կառույցները գործում են որպես վարչապետին ենթակա մարմին, և սխալ է տարին մեկ կարգավիճակ փոխելը։ Բայց նաև վարչապետը շեշտեց, որ ինքն էլ խնդիրներ տեսնում է և այս դեպքում, կարծում եմ, գնդակը նետված է ԱԺ-ի դաշտ, և վերահսկողության մեխանիզմները մենք պետք է ստեղծենք։

ՍԻՐԱՆՈՒՅՇ ՊԱՊՅԱՆ, Հարցազրուցավար

  • Ուղղարկել ընկերոջ Ուղղարկել ընկերոջ
  • Տպագրելու տարբերակ Տպագրելու տարբերակ
  • Տեքստային տարբերակ Տեքստային տարբերակ

Պիտակներ:

Պիտակներ չկան

Գնահատական

0