Գլխավոր էջ | Տեսակետ-Ասուլիս | Հայաստանի գազային ճեղքումը. ավելի լայն խողովակ

Հայաստանի գազային ճեղքումը. ավելի լայն խողովակ

By
Հայաստանի գազային ճեղքումը. ավելի լայն խողովակ

Հայաստանում գազի գնի շուրջ քննարկումները աշխուժացել են այն տեղեկության ֆոնին, որ Գազպրոմ Արմենիան հնարավոր է ապրիլի 1-ից հետո ներկայացնի գազի ներքին գինը բարձրացնելու հայտ: Ինչպես հայտնի է, 2020 թվականին գազի գինը սահմանին չի բարձրանա:

Դատելով Հայաստանի կառավարության եւ մասնավորապես վարչապետ Փաշինյանի հայտարարություններից, Երեւանը այդ հարցում դնում է ավելի մեծ խնդիր՝ ԵՏՄ միասնական էներգետիկ շուկա, ինչը պետք է ձեւավորի գնագոյացման միասնական մեխանիզմ, որը կվերացնի անհավասար մրցակցությունը, երբ Ռուսաստանի տնտեսվարողի համար գազը զգալի ավելի էժան է, քան Հայաստանի: Ռուսաստանը դիմադրում է ԵՏՄ միասնական էներգետիկ շուկայի ստեղծման գաղափարին, թեեւ այժմ խոսվում է, որ անցումը կլինի 2025 թվականին: Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարել է, որ առանց այդ միասնական տարածության վերանում է ԵՏՄ իմաստը:

Գազի գնի հարցը Հայաստանում լայնորեն փորձում է օգտագործել նախկին վարչակարգը իշխանությանը թիրախավորելու համար: Այնպես, ինչպես նախկինում այդ իշխանությանը թիրախավորում էր նախկին ընդդիմությունը: Մոտիվն այստեղ միանգամայն հասկանալի է:

Միեւնույն ժամանակ, Հայաստանի գազային «գարշապարը» խոցվել է հենց այդ իշխանության շրջանում, երբ գազի գնի հարց լուծելու անվան տակ քայլ առ քայլ հանձնվել է Հայաստանի դիմադրունակությունը: Մինչդեռ, անցնող մոտ երեք տասնամյակների ընթացքում հենց այդ հարցում դիմադրունակության ամրանդմանն ուղղված քայլերը թերեւս պետք է լինեին Հայաստանի պետականության ռազմավարական ուղղություններից եւ առաջնահերթություններից մեկը, ինչպես օրինակ բանակի կայացումը:

Այդուհանդերձ, իրավիճակն ունի մեկ այլ կողմ: Չնայած այդ պատկերին, մյուս կողմում հայ-իրանական կառուցված գազամուղն է, որն իր բոլոր խնդրահարույց կողմերով հանդերձ, այդուհանդերձ ֆիզիկապես կա եւ Հայաստանում է: Ընդ որում, օրինակ Ռոբերտ Քոչարյանի նախագահության շրջանում այդ մի գազամուղի ծրագրի իրականացումը շատ ավելի մեծ ու իրական ձեռքբերում է, քան մի քանի տարի շարունակ երկնիշ տնտեսական աճի թվերը, որոնք հաճախ է հիշատակում երկրորդ նախագահն ու նրա շրջապատը: Որովհետեւ այդ աճն իր զգալի մասով ուներ սպեկուլյատիվ բնույթ, ու նաեւ այդ աճը Ռոբերտ Քոչարյանը հավուր պատշաճի չօգտագործեց ներքին ռեֆորմներ գեներացնելու համար:

Բայց դա այլ հարց է: Վերադառնալով գազին, հայ-իրանական գազամուղն այդուհանդերձ կա, եւ դա եղել է նշանակալի ճեղքում՝ նախկին համակարգի բնույթի եւ դրանից բխող հնարավորությունների ու մոտիվների պայմաններում:

Նոր Հայաստանն ունի ավելիի կարիք ու նաեւ հնարավորություն: Հայաստանը երկարաժամկետ դիմադրունակության ձեւավորումը պետք է դիտարկի ռազմավարական առաջնահերթություն, ինչը նշանակում է այլընտրանքների հնարավորինս արագ ու բազմազան ձեւավորում: Տվյալ դեպքում ավելի լայն, տարանցիկ հնարավորությամբ գազամուղը:

ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ, Մեկնաբան

  • Ուղղարկել ընկերոջ Ուղղարկել ընկերոջ
  • Տպագրելու տարբերակ Տպագրելու տարբերակ
  • Տեքստային տարբերակ Տեքստային տարբերակ

Պիտակներ:

Պիտակներ չկան

Գնահատական

0